آنچه مسلم است انزلی از نظر تاریخی قدمت زیادی ندارد و در چندین کتاب تاریخی نام انزلی در 540 سال پیش ثبت شده است.
متاسفانه روسها بندر انزلی را در سال 1184 شمسی به آتش کشیدند و احتمالا" هر گونه آثاری که می توانست قدمت انزلی و مردم آنرا روشن نماید در آتش بیداد بیگانگان سوخت و به خاکستر تبدیل گردید.
بندر انزلی در اوایل صفویه ( زمانی که قزوین پایتخت بوده است ) مورد توجه انگلیسیها قرار گرفت تا بعنوان سر پلی برای عبور ابریشم گیلان که مرکز آن در رشت بوده به روسیه باشد , همین امر باعث شد که روسها و حکومت مرکزی ایران نیز به موقعیت بندر انزلی پی ببرند.
بندر انزلی به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی بهترین پناهگاه و لنگرگاه برای کشتیهای تجارتی و نزدیکترین و امن ترین راه بین ایران و اروپا از طریق روسیه در مسیر تجارت و محلی برای تخلیه و بارگیری کالای تجارتی و عبور مسافرین گردید.
چنانچه در زمان نادر شاه , انزلی پایگاهی جهت بارگیری برنج و سایر مایحتاج قشون نادری که در قفقاز می جنگیدند بوده است.
در عهد قاجاریه تردد کشتیهای بادبانی و بخاری به منظور حمل و نقل کالا خصوصا" حمل نفت که سابقه 200 ساله دارد به اوج خود رسید و بندر انزلی بعنوان یکی از مهمترین بنادر سواحل جنوبی دریای خزر در آمد و پس از تحویل تاسیسات بندری بوسیله شورویها در سال 1306 شمسی , دولت ایران به تجهیز این بندر اقدام و امروزه یکی از بنادر مجهز و مهم ایران محسوب می گردد. و از طریق آبراه های شوروی سابق به اروپا ارتباط کشتیرانی دارد.